ÇOCUK TESLİMİ VE ÇOCUKLA KİŞİSEL İLİŞKİ KURULMASI HAKKI

Geçici velâyet yahut velâyet hakkı tanınmamış ebeveynin çocuk ile kişisel ilişki kurma hakkı devam eder. Bu hak, Türkiye’nin de taraf olduğu uluslararası sözleşmelerle güvence altına alınmıştır. İlgili hakkın Türk iç hukukundaki yansıması 22 Kasım 2001 tarih ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu madde 323-326’dır. Bu hakkın yerine getirilmesine ilişkin düzenlemeler 30 Kasım 2021 tarih ve 7343 sayılı İcra ve İflas Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihe kadar 9 Haziran 1932 tarih ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nda düzenlenmiştir. Yapılan değişiklikler sonucu, çocuk teslimi ve çocukla kişisel ilişki kurulmasına ilişkin düzenlemeler 3 Temmuz 2005 tarih ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 4’üncü kısmında yerini almıştır. Düzenlemeler iyileşme yönünde olumlu adımlar olmakla birlikte konuya ilişkin tüm hususları çözüme ulaştırmamıştır. İlgili Kanun’da tek yanlı dil kullanılması, teslim mekânının açık standartlara tabi tutulmaması, gerekli hallerde zor kullanılabilmesi ek düzenleme yapılmayı; çocuk teslimi ve çocukla kişisel ilişki kurulmasına ilişkin masrafların ispat ve talep edilmesi usulüne ilişkin düzenleme yapılmamış olması ve taahhüt şeklindeki belirsizlikler aydınlatılmayı beklemektedir. Bu makalede çocuk teslimi ve çocukla kişisel ilişki kurulması hakkına dair genel bilgiler verildikten sonra, yukarıda bir kısmına değinilen sorunlar çerçevesinde uygulamadaki durum değerlendirilecek ve çözüm önerileri getirilmeye çalışılacaktır.